listopad

liść opadł

spadając wirował dostojnie

i padał z uśmiechem

podwajał  się echem

tanecznie Cię liściu uwiodę

liść spadał

  cofał się

to wkradał

bał się podfrunąć do ręki

więc ujęłam za dłonie

i w szerokim ukłonie

 to tango białe w Andrzejki

liść zadrżał

trochę

się  uskarżał

że nogi że takt że muzyka

ale zdecydował 

po sali  kołował

kapela grała na smykach

melodyjnie szepnę

andrzejkowe 

takie jedne

smugę palców zostawię na ustach

zapamiętasz ten zapach

kiedy w samym środku lata

 w serc komorach zapełni się pustka

z wiatrem liść

tańczy i dziś 

 pląsają po sali rytmicznie

w objęciach do rana

 rozpoznać mam pana

 w masce panu prześlicznie…