Dwie Wiedźmy otwarły bramę
na nasze wspólne spotkanie
półmrok powitał wraz z gwarem
magią musującym szampanem
za spotkanie po odległych latach
w dialogach o zyskach i stratach
czas zmienił nasze twarze
nie zmienił dusz i serc
i nic tylko
po wspomnieniach biec
po zwykłych okruszkach życia
wrażeniach
doznaniach
tęsknotach
osiągnięciach
przyjaźniach miłościach
o radościach i złościach
o kłopotach
by nie zapomnieć
i mówić o tym…
tam za zamkniętymi oczami
jest naszej wyobraźni kraina
w niej zapisane chwile
które czas
dla nas zatrzymał…
i roztańczyły się serca po brzegi
czy pamiętasz jak było wtedy?
i opowieści nie było końca
trwały by dalej
wschód słońca
to co cię pieści swą magią
zabiera myśli serdeczne znane
niebo jeszcze usłane gwiazdami
jakże milo być z wami
świt pożegnań
uścisków ranem
szampańska noc była cudna
jakże z Was jestem dumna
dzięki za życzenia
w kwiatach
jakże miło Cię spotkać po latach…
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz