w dźwiękach poezji
poszarpane zdania
nie milcz gdy noc śpi
Wkliknęłam wiosnę
kolorami w mieszkanie
żółci nadałam motylom na ścianie
w błękit przylaszczek przybrałam poduchy
zawitała wiosna
wstawać leniuchy
do sypialni uroczysty wjazd oknem promieni
podciągnęłam rolety
natchnieniem zieleni
kołderka w kaczeńce konwalie magnolie
we wzorach wolą radość a snów harmonię
figlarnym okiem doglądam na półkach
fioletem opięte sukienki
na cebulkach
hiacynty bzyczeniem obudziły pszczoły
natura w zasięgu ręki
mój ogród parapetowy
przesuwam palcem po ust wyciszeniu
na zielonej serwecie
purpurą
czerwienią
jak w żołnierskim marszu czwórkami
tulipany
a jeden od drugiego prężniejszy
bo wysportowany
wiosenne podwórko zielony koncert
w aurze woni
ciepłe promienie rozrzuca słońce
z kogucim pianiem
na dzień wiosny pierwszy
taki czas na relax to czas najlepszy...
Chata za wsią drewniana
szczerbaty płot owija bluszcz
na nim pierzyna puchata
od rana wietrzy się już
w tango !
na słów warkocze
na dotyk i odskocznie
w tango !
na żar i chrust
w tango pachnące hebanem
słowa niewyśpiewane
w tango !
na dwoje ust
w pieniek wbita siekiera
chrust pod nim zapałki dwie
uzda kantar siodło ogiera
koń co do galopu się rwie
Ref.:
w tango cyg@ńskie
w tango !
przez myśli pańskie
w tango!
w tango jak konia kłus
w tango niezapomniane
wyryte zapisane
w tango !
co grzbietem niósł
w tango !
na słów warkocze
na dotyk i odskocznie
w tango
co w duszy burzy śpiew
w tango !
pachnące hebanem
kroki wciąż urywane
tango
jak wilczy zew…
gdy mowa płynna a język giętki
można przekazać bieg myśli prędki
gdy palce giętkie
w taktach nieskromne
z sonaty stworzę letnią symfonię
albo preludium
do Suity V Es-dur
niech grają smyki
niech śpiewa chór
niech opowiada
niechaj zamienia
księżycową romantycznością
tonacji brzmienia
w klasycznym gwiezdnym błysku świetlika
wrażliwa dusza
duszy dotyka
jak dwa motyle nocne
wędrują cienie
barokiem zdobnym
ponad muzycznym dźwięków westchnieniem
letnia symfonia księżycowa
w niej cały świat
łzy zakazana miłość radość i szczęście
w klawiaturze uwięzione wiersze
na dwa cienie
cztery struny
i smyk...
tulipanów naręczy
kicających zielonych myśli
jak deszczu kropelek mieniących się w słońcu
słodkich buziaków zająców
wiosennego nastroju w miękkości bazi
na spełnienie Twoich marzeń
baranka wielkanocnego
wypełnionym po brzegi nadzieją
dyngusa mokrego od łez radości
a przy stole samych miłych gości…
i jeszcze jednego…w koszyku
mojego uśmiechu bez liku…:)))*
Radosnych Świąt
Czytaj dalej
Prawdziwa przyjaźń to dziś unikat
to komunikat
że zawsze liczyć można
jest i będzie
zgani pochwali emocjami potrzęsie
to nadawanie na tych samych falach
wzajemne zaufanie
nigdy się nie wypala
radość i wsparcie w każdej dnia godzinie
jest bezinteresowna
pocieszy nie ominie
zawsze znajdzie czas i ja dla niego
nie jest zwykłą koleżanką czy kolegą
z którym można dzielić się troskami
śmiać się obdarowywać radościami
najprawdziwsza
nigdy nie umiera
wtedy masz dalej na serio przyjaciela
więc nie nadużywaj słowa przyjaciel
raczej znajomy
też wiele znaczeń…
i niech ci się nie zdarzy mówić :
straciłam przyjaciela…
zamknął drzwi…
Pamiętasz?
Pamiętasz czerwcowy wieczór.
Zapach tataraku pamiętasz?
Prostych słów znaczenie.
Smak...poziomkowych ust...
Pamiętasz ?
Pragnienie...
Zapomniałeś, dawno wydeptanych ścieżek ślad...
Zapomniałeś, dawno...dotyk ust...
A księżyc kradł...
Oddechów szum...
A wiatr...
zanosił nas w nieznane...
dotykam Twych słów
niezapomniane...

mistyczny syn spartańskiego Amiklasa króla
w słonecznym nastroju rozmarzony się wtula
umiejscowił się w pokoju rzuca woni dyskiem
mani zaczepia pobudza wszystkie moje zmysły
Apollo kochał go wprost wielbił za jego piękno
Zefir z zazdrości ranił w głowę i serce mu pękło
nieustannie sączyła się krew z głowy bohatera
teraz w moim pokoju anielską koronę otwiera
i rodzi się urocza postać w figlarnej aranżacji
w wyrafinowanym kształcie w pionierskiej tonacji
wiosennie wpadł do pokoju z cudnym aromatem
nozdrza wonią odurza zadziwia oczy kwiatem
na dni parę jestem dumną właścicielką wabika
ogrom przyjemności gdy poezją zalotnie dotyka
nie daje za dnia spokoju wnętrze miłością bogaci
zjawiskowo pachnący wiosenny biały...hiacynt...
patrz! przepiękna zima
taniec gwiazdek na błękicie
patrz ! przepiękna zima
Terpsychora tańca muzą
nich Ci rytmy dobrze służą
nowy krok
w Nowy Rok
pląsano już od wieków
wszelakie ruchy zauważaj
człowieku
rytmicznie regularnie zręcznie
przez życie idź tanecznie
niech nowy ruch
w życia 2009 puch
przebieraj nogami
tup nawet
rzucaj tułowiem kręć biodrami
dodaj mimiki oraz gesty
przy rytmicznym hałasie cudownej orkiestry
melodia ta
niech w sercu Ci gra
klaszcz
krzycz
doznaj i w śpiewie
niech Cię wprawiają
w przyjemne radosne podniecenie
w stan zachwytu i uniesienia
to są moje
noworoczne
dla Ciebie życzenia:)))
buziaki
*szczęśliwego Nowego Roku 2009*
taniec
Sylwestra…
piękna długa kiecka
duża scena
orkiestra
zabawa
a ja muzyką kołysana
i tak do białego rana
wtulona
w Twe ramiona…
o północy światła przygasną
fajerwerki rozbłysną falą jasną
tęczą kolorowych gwiazd na niebie
wpatrzona w Ciebie…
perkusja odmierzy dwanaście
wznosić toast zacznę
kieliszek szampana
i tak patrząc Ci prosto w oczy
życzenia
miłości spełnienia
i nie tylko od święta
Iga pamięta
miłości co niesie pokój
szczęścia co daje radość
zdrowia co rodzi wytrwałość
wiary co nadzieję prowadzi
dni wypełnionych do końca
nowych wschodów słońca
resztę Ci szepnę do ucha
nachyl się…
posłuchaj…
a teraz buziaki***
uśmiech masz teraz jaki?
Szczęśliwego Nowego Roku
zapatrzona w blask lustra
śpiąca bez korony
niezwykłością wieczoru
czarny i czerwony
lśniąc w kryształach tęczą
w skrzydłach ważki co witrażem barw
lot ku sali
prosto w sieć pajęczą
serpentynowych szarf
pulsem wybija gong dźwięk ptasi
toast w górę
ktoś światła gasi
piachu w klepsydrze nikt nie zatrzyma
pożegnać się z tym
co przemija
podziękować Staruszkowi bo warto
za drzwiami już czeka następca
więc bramę zostawmy otwartą
niech wejdzie
Młody Spadkobierca…

na 366 dni…
czy z pomysłami na lepszy los
jaki będzie
ten Nowy Ktoś…?
na razie ma kilka godzin i marudzi…
ciekawe z czym wyjdzie do ludzi? :)))
Odkładam sumienie na stół jak wczorajszy poranek i każdy z wczorajszych dni. Ty to wiesz i przechodzisz obok bez słów, których znaczenie jest tylko fikcją tworzoną na potrzeby jedynego spotkania gdzieś w środku chwili nie mającej prawa zaistnieć. Prawo… Prawo jest jak lewo, – przekupka zasad urwanych w pół słowa, zdarta, analogowa płyta, kiedy czas jej dobiegł końca w chwili, gdy mój końca jeszcze nie zna, lecz trwa w bezruchu śledząc powtarzalność ruchu igły… On jest wciąż tylko prawie taki sam. A Ty?
TD
chłodnym oddechem myślenie ostudzić
nie zarażać psikaniem spotykanych ludzi
pragnienia usidlić
w niepamięć odlecieć
zamrozić
zatrzasnąć
niech zima przeleci
kominem wolności z ptakami w sklepienie
wytrzepać z marazmu hebanowe sumienie
marzenia przytupnąć
w otrzeźwienie wskoczyć
przystopować
zamilknąć
przespać…
wiosną zdziwić oczy !
Gdzie się podziałaś pikowa dziewczyno
zbudzona pieśnią skowronka
co w sukni z falbaną razem z ptaszyną
boso stepowałaś po łąkach
gdzie jest twój taniec co za dyrygentem
podążał w pikselowym świecie
jednoczył serca w tangach z akcentem
swingował też na parkiecie
gdzie jest twój uśmiech co noc unosiła
w podkowę szczęścia raz po raz
gdzie jest ta sanna co janczarami dzwoniła
na zjazd z srebrnych gwiazd obraz
gdzie są twe oczy zdobione hebanem
ściągające twoje spojrzenie
co w poświacie księżyca o trzeciej nad ranem
wiodły na pokuszenie...?
gdzieś w mojej duszy
tęsknota wzbiera
wieje kotłuje
jak orkan Emma
łamie
przygniata
ciśnieniem niskim
przewraca podmuchem
na gruncie śliskim
zdmuchnął iskierkę
spod paleniska
targa drzewami
grzmotami ciska
rozwiewa myśli z szybkością setną
liście jak listy adresat metą
nienaruszony oparł się kamień
piękny
oszlifowany wichurą
diament...

dzisiaj chcę dostać kwiaty te najpiękniejsze
okraszone słowami wymówione wierszem
pełnym pocałunków aż wypieki na twarzy
z tortem pełnym łakoci
tak mi się marzy
bukiet ma być wielki z czerwonych róż
takie mam widzimisię na dzisiaj więc cóż
kwiaciarnia za rogiem kolejki nie ma jeszcze
układaj myśli w słowa
w te szczere najszczersze
przewiązany czerwienią i mocno pachnący
zapamiętam ten zapach jak i oddech gorący
już czekam na spotkanie z łykiem czekolady
tu skromnie wymagam
nic nie do przesady
ostatecznie możesz goździki przylaszczki
dokładnie nie zakryją dodanej zmarszczki
przecież twarzy nie oddam do maglowania...
to są na dzisiaj
moje wymagania...:)
niepokorne myśli tłamszą się przepychają
nową kolczastą ścieżkę zapowiadają
próbują rozszarpać wątłe ściany serca
nie przebierając w środkach
niczym wytrawny morderca
nie ważne kiedy
nieważne gdzie
przytul mnie mocno tak jak we śnie
zachowam chwilę na zawsze w ukryciu
wiem
że przytulisz ale w drugim życiu...
czy odnalazłam to
co się po grząskiej drodze zagubiło
czy mam zamknąć szczelnie w sercu
by gdzieś się nie zawieruszyło?
czy mam trzymać w ulotnym spojrzeniu
i zamkniętej dłoni
i wciąż myślami gonić ?
czy wypuścić na wolnść
niech jak wiatr szybuje
zostawić nie dotykać
bo kłuje?
złocista wiosna to perlisty deszcz
jak na ciele czułości dreszcz
i wiatr co buziaka skradł
i słońca rozłożyste promienie
otulą cieplutkim ramieniem
tajemniczo rozwijające
w uśmiech usta drżące
jak wiosenne liście zadziwiające
swą zielenią
oczy Twoje się uroczo do mnie śmieją
a ja z rozwianymi włosami
ze stokrotkami
boso tańczę
walca
dla Ciebie...
To najbardziej przyjemna chwila
kiedy nad jajkami się pochylam
łagodnie z uśmiechem
biorę jajuszka do ręki
kurze duże
liliputki
i od koliberki
z wdziękiem przyozdobię
fantazją paluszkami
skorupka delikatna
bo co ze stłuczkami
z kunsztem ze smakiem
gmeram
w wosku rozgrzanym nad świecą
Alleluja wzorki cenzorki fantazją kobiecą
koloryt dobieram
farbuję
poskrobię
posmyram
powycieram
w oczach radość twórcza
figlarne chochliki
napełnię pisankami świąteczne koszyki
możesz mi bez obaw swe jajka powierzyć
do konsumpcji gotowe
stuk! puk! uderzyć
czy cieszą się jajuszka jak się nimi zajmuję
od mojego ciepełka
kurczak się wykluje?
a ja…jaj…a jajaj
W obliczu groźby częściowej lub całkowitej utraty tożsamości w anonimowym świecie rodzi się niepokój. Niepokój jest utratą poczucia własnego „ja” w odniesieniu do obiektywnego świata. Stałe uczucie niepokoju może doprowadzić nas do bierności, apatii, a przez to do depersonalizacji.
uśmiech za szczery uśmiech
to buziaka połowa
chabrowy straganiarzu
lubię się targować
bursztynowy kamyk za kamyki dwa
serce za szlachetne serce
stawiam ja
oko za oczko perskie
ząb za złoty ząb
słowo za zdanie
perfekt handlarka
jeszcze za kość do garnka
buzia radosna
lubię się targować
machniom
serce za rozum
rozum za czyn
słowo za słowo
tak czy siak
jaka umowa
ja czy Ty?